بسیاری از افراد به همراه نزدیک بینی درجاتی از آستیگماتیسم یا حالت بیضی بودن قرنیه را دارند. آستیگماتیسم وقتی ایجاد می‌شود که قرنیه شبیه مقطعی از توپ بیس‏بال است تا توپ بسکتبال. در نتیجه تصاویر به دلیل انکسار نامساوی در قسمت‏های مختلف قرنیه کاملاً بر روی شبکیه متمرکز نمی‌شوند و تصاویر چه دور و چه نزدیک تار می‏شوند. بنابراین افرادی که دچار درجات بالایی از آستیگماتیسم هستند نه تنها همانند افراد نزدیک‏ بین اشیای دور را تار می‏بینند، بلکه اشیای نزدیک را هم تار می‌بینند.

اندازه‌گیری آستیگماتیسم نیز بر اساس دیوپتر است. آستیگماتیسم به صورت زیر طبقه‌بندی می‌شود:

• آستیگماتیسم خفیف : کمتر از یک دیوپتر
• آستیگماتیسم متوسط : یک تا دو دیوپتر
• آستیگماتیسم شدید : دو تا سه دیوپتر
• آستیگماتیسم بسیار شدید : بیش از سه دیوپتر

آستیگماتیسم انواع مختلفی دارد و می‏تواند به تنهایی، همراه با نزدیک بینی یا دوربینی وجود داشته باشد.